Krajowa gospodarka Chin ignoruje wojnę z Iranem, wynika z analizy BBVA
Gospodarka krajowa w dużej mierze odizolowana od Bliskieg
Krajowa gospodarka Chin ignoruje wojnę z Iranem, wynika z analizy BBVA
„Silna podaż i słaby popyt” nadal wyznaczają chińską niemoc, mimo że wizyta Trumpa łagodzi ryzyko geopolityczne, a rynek mieszkaniowy wciąż się załamuje
Krajowa gospodarka Chin ignoruje wojnę z Iranem, wynika z analizy BBVA
„Silna podaż i słaby popyt” nadal wyznaczają chińską niemoc, mimo że wizyta Trumpa łagodzi ryzyko geopolityczne, a rynek mieszkaniowy wciąż się załamuje
OPUBLIKOWANO 28 czerwca 2026
Gospodarka krajowa w dużej mierze odizolowana od Bliskiego Wschodu
Według ekonomistów BBVA Research Jinyue Dong, Betty Huang i Le Xia chińska gospodarka napędzana jest popytem krajowym, a wpływ wojny z Iranem na chiński wzrost gospodarczy i inflację był ograniczony w porównaniu z innymi gospodarkami azjatyckimi. Stoi to w ostrym kontraście do Japonii i Korei Południowej, gdzie konflikt wymusił znaczące obniżki prognoz wzrostu – różnica ta wynika z mniejszej zależności Chin od importowanej energii w stosunku do wielkości ich gospodarki oraz z samej skali krajowego popytu i podaży, które dominują w chińskiej opowieści o wzroście bez względu na to, co dzieje się za granicą.
„Silna podaż i słaby popyt” się utrzymują
Pod względem ekonomicznym schemat „silnej podaży i słabego popytu” nadal określa sytuację Chin. Od strony podaży Chiny przechodzą od roli fabryki produkcyjnej do mocarstwa produkcyjnego – podnosząc stopień zaawansowania tego, co wytwarzają, mimo że łączne moce produkcyjne pozostają nadmierne w stosunku do krajowej chłonności. Od strony popytu ospała sprzedaż detaliczna odzwierciedla słabnący efekt krajowych dopłat, a słabe inwestycje w środki trwałe wynikają głównie z załamania rynku mieszkaniowego i szerszej kampanii delewarowania skierowanej przeciwko zadłużonym deweloperom i samorządom lokalnym.
Załamanie rynku mieszkaniowego pogłębia się
Chiński rynek nieruchomości nadal się kurczy w 2026 roku, a ceny nowych domów w 70 największych chińskich miastach spadły w maju o 3,5% rok do roku. Łączne inwestycje w nieruchomości spadły w pierwszych pięciu miesiącach roku o 16,2%, a powierzchnia gruntów objętych trwającą działalnością budowlaną zmniejszyła się o 12,3%. Kryzys przekształcił sektor nieruchomości z wieloletniego silnika gospodarki w poważny hamulec wzrostu, a zamożni inwestorzy coraz częściej przekierowują kapitał z nieruchomości do projektów infrastrukturalnych i technologicznych wspieranych przez państwo.
Nadmierne moce w stali i przemyśle odczuwają ból
Przemysł stali budowlanej stał się jedną z najbardziej widocznych ofiar kryzysu nieruchomości, ponieważ udział budownictwa w całkowitym krajowym zużyciu stali oficjalnie spadł poniżej pięćdziesięciu procent po raz pierwszy. Duże huty stali borykają się z zarządzaniem ogromnymi, kosztownymi nadmiernymi mocami, gdy znikają ich główni nabywcy korporacyjni – wyraźna ilustracja tego, jak załamanie rynku mieszkaniowego rozchodzi się falami po szerszej chińskiej bazie przemysłowej i jednocześnie po globalnych rynkach surowców.
Prognoza PKB utrzymana na poziomie 4,5%
Mimo tych strukturalnych przeciwności BBVA utrzymuje prognozę PKB na 2026 rok na poziomie 4,5%, zgodnie z własnym celem wzrostu władz na poziomie 4,5–5%, ogłoszonym podczas marcowych posiedzeń „Dwóch Sesji”, oraz utrzymuje prognozę na 2027 rok na poziomie 4,2%. Stabilność tych prognoz, nawet w obliczu pogłębiającego się kryzysu nieruchomości, odzwierciedla fakt, że cel wzrostu Pekinu wydaje się osiągalny głównie dzięki dalszym inwestycjom kierowanym przez państwo i wynikom eksportu, a nie dzięki prawdziwemu ożywieniu konsumpcji prywatnej czy sektora mieszkaniowego.
Prognozy inflacji skorygowane nieznacznie w górę
BBVA podniosło prognozę CPI do 1,2%, a prognozę PPI do 1,4% na 2026 rok – skromne korekty w górę, które jednak stanowią godną uwagi zmianę dla gospodarki cierpiącej od trzech lat z rzędu na deflację w całej gospodarce, najdłuższą taką serię od przejścia Chin na gospodarkę rynkową pod koniec lat 70. Presja deflacyjna była napędzana sprzężeniem zwrotnym między słabym popytem konsumpcyjnym a nadmiernymi mocami przemysłowymi, a nadwyżka podaży producentów nadal obniża ceny, podczas gdy reszta świata zmaga się z zupełnie innym problemem inflacji, wywołanym szokiem energetycznym na Bliskim Wschodzie.
Nie oczekuje się obniżek stóp, ryzyko geopolityczne maleje
BBVA przewiduje, że do końca roku nie dojdzie do obniżki stóp procentowych ani stopy rezerw obowiązkowych, ponieważ Ludowy Bank Chin zachowuje postawę „wait-and-see” podobną do innych dużych banków centralnych poruszających się w obecnym okresie niepewności geopolitycznej. BBVA zwraca też uwagę, że ryzyka geopolityczne dotyczące Chin osłabły, co częściowo przypisuje wizycie prezydenta Trumpa w Chinach – wydarzeniu kontrastującemu z szerszym wzorcem rosnących tarć handlowych i geopolitycznych, który charakteryzował znaczną część ubiegłego roku, i które może dać Pekinowi dodatkowe pole manewru w mierzeniu się z krajowymi wyzwaniami strukturalnymi.
Źródło: reformbusiness.com