Rachunki Belgii za 2025 rok: solidne na papierze, kruche w szczegółach
Nagłówek: 1,0 procent, stabilnie i skromnie
Rachunki Belgii za 2025 rok: solidne na papierze, kruche w szczegółach
Pierwsze roczne szacunki Instytutu Rachunków Narodowych pokazują gospodarkę z PKB rosnącym o 1,0%, w której inwestycje mieszkaniowe załamały się, eksport skurczył się, a wzrost płac podtrzymał konsumpcję
Rachunki Belgii za 2025 rok: solidne na papierze, kruche w szczegółach
Pierwsze roczne szacunki Instytutu Rachunków Narodowych pokazują gospodarkę z PKB rosnącym o 1,0%, w której inwestycje mieszkaniowe załamały się, eksport skurczył się, a wzrost płac podtrzymał konsumpcję
OPUBLIKOWANO 28 maja 2026
Nagłówek: 1,0 procent, stabilnie i skromnie
Według raportu „Nationale rekeningen 2025 – Eerste raming van de jaarlijkse rekeningen”, opublikowanego przez Instituut voor de Nationale Rekeningen w kwietniu 2026 roku, PKB Belgii wzrósł w 2025 roku o 1,0 procent w ujęciu realnym, co z grubsza odpowiada 1,1 procent odnotowanym w 2024 roku. Wzrost był stabilny przez cały rok – 1,0 procent rok do roku w każdym z trzech pierwszych kwartałów, z nieznacznym spowolnieniem do 0,9 procent w czwartym kwartale. Ta stabilność jest sama w sobie dość uspokajająca: nie było gwałtownego przyspieszenia, które następnie uległoby odwróceniu, ani nagłego pogorszenia. Gospodarka Belgii w 2025 roku była, w najbardziej dosłownym sensie, stabilna.
Stabilna nie oznacza jednak silna. Tempo wzrostu na poziomie 1,0 procent jest skromne w porównaniu z historycznymi standardami i umieszcza Belgię w grupie wolno rosnących gospodarek strefy euro. To wzrost, który raczej utrzymuje, niż przekształca – wystarczający, by zatrudnienie pozostało z grubsza stabilne, a finanse publiczne nie pogorszyły się gwałtownie, ale niewystarczający, by wytworzyć rozpęd, dzięki któremu gospodarka wydaje się zdrowa ludziom, którzy w niej żyją.
Źródła sektorowe: budownictwo zaskakuje, przemysł stoi w miejscu
Sektorowy rozkład wzrostu Belgii w 2025 roku zawiera najbardziej uderzające dane. Sektor budowlany zwiększył wartość dodaną brutto o 3,7 procent – to znakomity wynik w każdym ujęciu i dramatycznie wyższy niż 1,3 procent odnotowane w 2024 roku. Wszystkie trzy podsektory budownictwa – budownictwo kubaturowe i deweloperka, inżynieria lądowa oraz roboty specjalistyczne – wniosły dodatni wkład w ten wynik.
Paradoks tego wzrostu w budownictwie staje się natychmiast oczywisty w zestawieniu z danymi o wydatkach: inwestycje mieszkaniowe spadły o 8,2 procent. Budownictwo rosło mocno, ale nie dlatego, że Belgowie budowali więcej domów. Ekspansja musiała więc skoncentrować się w budownictwie komercyjnym, infrastrukturze publicznej i budownictwie niemieszkalnym – to przesunięcie struktury zmniejsza wkład sektora w gromadzenie majątku gospodarstw domowych oraz w długoterminową dostępność mieszkań.
Przemysł z kolei ledwo drgnął – odnotował wzrost zaledwie o 0,1 procent po spadku o 0,5 procent w 2024 roku. Belgijski przemysł przetwórczy od niemal trzech lat zmaga się z presją konkurencyjną, kosztami energii i słabym popytem zewnętrznym, a rok 2025 nie przyniósł żadnego znaczącego ożywienia. Usługi wzrosły o 0,9 procent, a przewodziły im działalność profesjonalna i naukowa, nieruchomości, ochrona zdrowia i technologie informacyjne. Kompleks handlu detalicznego, transportu, zakwaterowania i gastronomii – który przez większą część roku cierpiał z powodu słabej konsumpcji – wniósł ujemny wkład we wzrost usług.
Strona wydatków: gospodarka napędzana gospodarstwami domowymi pod presją
Rozkład wydatków w PKB Belgii za 2025 rok pokazuje strukturalną rolę poszczególnych składników popytu w podtrzymywaniu wzrostu. Popyt krajowy wzrósł o 1,3 procent i dostarczył większości dodatniego impetu gospodarki. W ramach popytu krajowego kluczowym motorem była konsumpcja prywatna, która wzrosła o 1,7 procent – to solidny wynik, zważywszy na przeciwności, z którymi mierzyły się gospodarstwa domowe: podwyższone koszty energii, wyższe stopy procentowe kredytów hipotecznych i stłumione nastroje.
Pozytywnie przyczyniła się również konsumpcja publiczna, która wzrosła o 1,6 procent. Inwestycje publiczne wzrosły o 1,0 procent – znacznie mniej niż 12,6 procent odnotowane w 2024 roku, ale nadal dodatnio. Inwestycje przedsiębiorstw wzrosły o 2,3 procent, kontynuując ogólnie wspierający trend.
Wyraźnym odstępstwem na minus są inwestycje mieszkaniowe, które w 2025 roku skurczyły się o 8,2 procent. Następuje to po spadku o 6,9 procent w 2024 roku, co oznacza, że belgijskie inwestycje mieszkaniowe spadły w ciągu dwóch lat łącznie o około 15 procent – to znacząca skumulowana korekta, odzwierciedlająca łączny wpływ wyższych kosztów finansowania, zmniejszonej siły nabywczej osób kupujących pierwsze mieszkanie oraz ogólnej niepewności gospodarstw domowych co do perspektyw rynku mieszkaniowego. Ten spadek inwestycji mieszkaniowych pozbawia gospodarkę istotnego mnożnika: gdy gospodarstwa domowe przestają budować i remontować, dotyka to nie tylko bezpośrednio budownictwa, ale także dostawców materiałów, producentów mebli i wszystkich usług towarzyszących zakładaniu gospodarstw domowych i transakcjom na nieruchomościach.
Handel: drugi rok kurczenia się eksportu
Sektor zewnętrzny Belgii nadal hamował wzrost w 2025 roku. Eksport towarów i usług spadł o 0,3 procent – to drugi z rzędu roczny spadek po skurczeniu o 1,7 procent w 2024 roku. Import wzrósł o 0,1 procent. Wkład eksportu netto we wzrost PKB wyniósł w konsekwencji -0,3 punktu procentowego już drugi rok z rzędu.
Dwa kolejne lata kurczenia się eksportu to poważny powód do niepokoju dla małej, wysoce otwartej gospodarki takiej jak Belgia, w której przychody z eksportu stanowią bardzo duży udział PKB. Przyczyny są dobrze udokumentowane: słaby popyt na kluczowych rynkach eksportowych Belgii – zwłaszcza w Niemczech – w połączeniu z presją konkurencyjności kosztowej, która sprawia, że belgijskie towary i usługi są stosunkowo drogie w porównaniu z ofertą konkurentów. Belgijskie koszty pracy, choć rosły wolniej niż w niektórych okresach, wyprzedzają wzrost produktywności, co stopniowo podkopuje bazę kosztową, z której eksporterzy konkurują.
Perspektywy belgijskiego eksportu na 2026 rok dodatkowo komplikują skutki wojny z Iranem dla globalnych wolumenów handlu, niepewność wokół amerykańskiej polityki celnej oraz ogólne osłabienie europejskiego popytu przemysłowego. Ujemne odczyty kwietniowego badania koniunktury z 2026 roku dla ocen zamówień eksportowych w belgijskim przemyśle przetwórczym (-32,1) potwierdzają, że pogorszenie popytu zewnętrznego trwa także w nowym roku.
Rynek pracy: zatrudnienie rośnie, ale inaczej
Zatrudnienie w Belgii wzrosło w 2025 roku o 18 700 osób – to skromny wzrost, ale przyspieszenie w porównaniu z 12 900 osobami dodanymi w 2024 roku. Struktura tego wzrostu zatrudnienia jest jednak wymowna. Zatrudnienie najemne (zależne) wzrosło zaledwie o 4 800 osób – to ledwie powyżej zera w gospodarce tej wielkości. Wzrost całkowitego zatrudnienia zawdzięczano w przeważającej mierze osobom samozatrudnionym, których przybyło 13 900.
Taki wzorzec – szybki wzrost samozatrudnienia przy niemal stagnacji pracy najemnej – pasuje do gospodarki, w której firmy ostrożnie podchodzą do zaciągania stałych zobowiązań związanych z zatrudnieniem, a jednostki coraz częściej przechodzą do niezależnych kontraktów, freelancingu lub działalności w mikroprzedsiębiorstwach. Łączna liczba przepracowanych godzin wzrosła o 0,6 procent, co oznacza niewielki wzrost przeciętnego czasu pracy na osobę – zgodnie z intensywniejszym wykorzystaniem istniejącej siły roboczej zamiast zwiększania liczby pracowników.
Na poziomie sektorowym wzrost zatrudnienia wspierały usługi profesjonalne, administracja publiczna i obrona, edukacja oraz ochrona zdrowia. Są to przeważnie sektory publiczne lub finansowane ze środków publicznych. Natomiast informacja i komunikacja, handel detaliczny i transport, budownictwo oraz przemysł wniosły ujemny wkład we wzrost zatrudnienia. Prywatny trzon belgijskiej gospodarki był pod względem zatrudnienia w zasadzie płaski.
Płace: wzrost o 3,4 procent, indeksacja w działaniu
Wzrost płac w Belgii w 2025 roku wyniósł 3,4 procent w ujęciu całkowitych kosztów wynagrodzeń – praktycznie tyle samo, co 3,5 procent odnotowane w 2024 roku. Godzinowe koszty pracy w sektorze prywatnym oraz godzinowe wynagrodzenia brutto wzrosły o 3,2 procent, zgodnie z ewolucją płac umownych.
Ten wzrost płac odzwierciedla belgijski system automatycznej indeksacji wynagrodzeń, który wiąże podwyżki z indeksem cen konsumpcyjnych. W okresie podwyższonej inflacji mechanizm indeksacji zapewnia pracownikom ochronę realnych płac – to jeden z powodów, dla których konsumpcja belgijskich gospodarstw domowych utrzymała się w 2025 roku stosunkowo dobrze mimo trudnego otoczenia zewnętrznego. Podnosi on jednak również koszty pracy dla pracodawców niezależnie od rozwoju produktywności czy warunków konkurencji, co przyczynia się do presji konkurencyjnej widocznej w danych o eksporcie.
Całkowity fundusz płac w gospodarce wzrósł o 3,4 procent – szybciej niż PKB, który wzrósł o 1,0 procent – co oznacza rosnący udział pracy w dochodach. W przypadku poszczególnych sektorów borykających się z marżami ta dynamika dodaje presji do i tak trudnego otoczenia operacyjnego.
Odczytanie 2025 roku jako preludium do 2026
Rachunki narodowe za 2025 rok stanowią ważną bazę do zrozumienia pozycji Belgii wchodzącej w 2026 rok. Gospodarka wkracza w ten rok z inwestycjami mieszkaniowymi już głęboko obniżonymi, eksportem w drugim roku kurczenia się, przemysłem zasadniczo stagnującym i słabnącym zaufaniem przedsiębiorstw. Na tym tle ogólny odczyt kwietniowego barometru koniunktury z 2026 roku na poziomie -14,2 – znacznie poniżej długoterminowej średniej wynoszącej -5,8 – wygląda mniej na nagłe pogorszenie, a bardziej na kontynuację trajektorii widocznej już w danych rocznych.
Strukturalna odporność, którą Belgia wykazała w 2025 roku – dzięki wydatkom gospodarstw domowych wspieranym indeksacją płac, inwestycjom rządowym i nieoczekiwanie silnemu sektorowi budowlanemu – może być trudniejsza do powtórzenia w 2026 roku. Zaufanie gospodarstw domowych słabnie. Sektor budowlany w kwietniowym badaniu odnotował załamanie oczekiwań popytowych. A otoczenie zewnętrzne, skomplikowane przez konflikt na Bliskim Wschodzie, oferuje mniej wsparcia, a nie więcej.
Belgia jest gospodarką, której rok 2025 udał się lepiej, niż mogły przewidywać jej słabe warunki wyjściowe. Poradzenie sobie z rokiem 2026 będzie wymagało tej samej kombinacji instytucjonalnej odporności, automatycznych stabilizatorów i szczęśliwego zbiegu okoliczności na poziomie sektorów – a nie ma gwarancji, że wszystkie trzy elementy będą dostępne jednocześnie.
Rynek pracy: zatrudnienie rośnie, ale inaczej
Zatrudnienie w Belgii wzrosło w 2025 roku o 18 700 osób – to skromny wzrost, ale przyspieszenie w porównaniu z 12 900 osobami dodanymi w 2024 roku. Struktura tego wzrostu zatrudnienia jest jednak wymowna. Zatrudnienie najemne (zależne) wzrosło zaledwie o 4 800 osób – to ledwie powyżej zera w gospodarce tej wielkości. Wzrost całkowitego zatrudnienia zawdzięczano w przeważającej mierze osobom samozatrudnionym, których przybyło 13 900.
Taki wzorzec – szybki wzrost samozatrudnienia przy niemal stagnacji pracy najemnej – pasuje do gospodarki, w której firmy ostrożnie podchodzą do zaciągania stałych zobowiązań związanych z zatrudnieniem, a jednostki coraz częściej przechodzą do niezależnych kontraktów, freelancingu lub działalności w mikroprzedsiębiorstwach. Łączna liczba przepracowanych godzin wzrosła o 0,6 procent, co oznacza niewielki wzrost przeciętnego czasu pracy na osobę – zgodnie z intensywniejszym wykorzystaniem istniejącej siły roboczej zamiast zwiększania liczby pracowników.
Na poziomie sektorowym wzrost zatrudnienia wspierały usługi profesjonalne, administracja publiczna i obrona, edukacja oraz ochrona zdrowia. Są to przeważnie sektory publiczne lub finansowane ze środków publicznych. Natomiast informacja i komunikacja, handel detaliczny i transport, budownictwo oraz przemysł wniosły ujemny wkład we wzrost zatrudnienia. Prywatny trzon belgijskiej gospodarki był pod względem zatrudnienia w zasadzie płaski.
Płace: wzrost o 3,4 procent, indeksacja w działaniu
Wzrost płac w Belgii w 2025 roku wyniósł 3,4 procent w ujęciu całkowitych kosztów wynagrodzeń – praktycznie tyle samo, co 3,5 procent odnotowane w 2024 roku. Godzinowe koszty pracy w sektorze prywatnym oraz godzinowe wynagrodzenia brutto wzrosły o 3,2 procent, zgodnie z ewolucją płac umownych.
Ten wzrost płac odzwierciedla belgijski system automatycznej indeksacji wynagrodzeń, który wiąże podwyżki z indeksem cen konsumpcyjnych. W okresie podwyższonej inflacji mechanizm indeksacji zapewnia pracownikom ochronę realnych płac – to jeden z powodów, dla których konsumpcja belgijskich gospodarstw domowych utrzymała się w 2025 roku stosunkowo dobrze mimo trudnego otoczenia zewnętrznego. Podnosi on jednak również koszty pracy dla pracodawców niezależnie od rozwoju produktywności czy warunków konkurencji, co przyczynia się do presji konkurencyjnej widocznej w danych o eksporcie.
Całkowity fundusz płac w gospodarce wzrósł o 3,4 procent – szybciej niż PKB, który wzrósł o 1,0 procent – co oznacza rosnący udział pracy w dochodach. W przypadku poszczególnych sektorów borykających się z marżami ta dynamika dodaje presji do i tak trudnego otoczenia operacyjnego.
Odczytanie 2025 roku jako preludium do 2026
Rachunki narodowe za 2025 rok stanowią ważną bazę do zrozumienia pozycji Belgii wchodzącej w 2026 rok. Gospodarka wkracza w ten rok z inwestycjami mieszkaniowymi już głęboko obniżonymi, eksportem w drugim roku kurczenia się, przemysłem zasadniczo stagnującym i słabnącym zaufaniem przedsiębiorstw. Na tym tle ogólny odczyt kwietniowego barometru koniunktury z 2026 roku na poziomie -14,2 – znacznie poniżej długoterminowej średniej wynoszącej -5,8 – wygląda mniej na nagłe pogorszenie, a bardziej na kontynuację trajektorii widocznej już w danych rocznych.
Strukturalna odporność, którą Belgia wykazała w 2025 roku – dzięki wydatkom gospodarstw domowych wspieranym indeksacją płac, inwestycjom rządowym i nieoczekiwanie silnemu sektorowi budowlanemu – może być trudniejsza do powtórzenia w 2026 roku. Zaufanie gospodarstw domowych słabnie. Sektor budowlany w kwietniowym badaniu odnotował załamanie oczekiwań popytowych. A otoczenie zewnętrzne, skomplikowane przez konflikt na Bliskim Wschodzie, oferuje mniej wsparcia, a nie więcej.
Belgia jest gospodarką, której rok 2025 udał się lepiej, niż mogły przewidywać jej słabe warunki wyjściowe. Poradzenie sobie z rokiem 2026 będzie wymagało tej samej kombinacji instytucjonalnej odporności, automatycznych stabilizatorów i szczęśliwego zbiegu okoliczności na poziomie sektorów – a nie ma gwarancji, że wszystkie trzy elementy będą dostępne jednocześnie.
Źródło: reformbusiness.com