Kanada „wciąż pod mieczem Damoklesa”, gdy napięcia handlowe przeważają nad naftowym zastrzykiem
Napięcia handlowe nadal przesłaniają impuls energetycz
Kanada „wciąż pod mieczem Damoklesa”, gdy napięcia handlowe przeważają nad naftowym zastrzykiem
Bank Narodowy Kanady odnotowuje najgorszy start rynku pracy od 2009 roku, a główny ciężar skutków amerykańskich ceł ponosi Quebec
Kanada „wciąż pod mieczem Damoklesa”, gdy napięcia handlowe przeważają nad naftowym zastrzykiem
Bank Narodowy Kanady odnotowuje najgorszy start rynku pracy od 2009 roku, a główny ciężar skutków amerykańskich ceł ponosi Quebec
OPUBLIKOWANO 28 czerwca 2026
Napięcia handlowe nadal przesłaniają impuls energetyczny
Według ekonomistów Banku Narodowego Kanady Matthieu Arseneau, Alexandry Ducharme i Darena Kinga gospodarka Kanady pozostaje pod presją mimo silnych wyników sektora surowcowego, ponieważ napięcia handlowe ze Stanami Zjednoczonymi nadal hamują eksport pozasurowcowy. Choć Kanada jest eksporterem netto paliw kopalnych, nie musi to oznaczać netto korzyści dla gospodarki: rosnące ceny ropy wspierają w krótkim terminie zyski sektora energetycznego i finanse publiczne, ale zachęta do inwestowania pozostaje ograniczona, ponieważ obecne poziomy cen nie są postrzegane jako trwałe w średnim terminie – co oznacza, że nie widać oznak znaczącego przyspieszenia zatrudnienia w samym sektorze.
Eksport surowców rośnie gwałtownie, cała reszta stoi w miejscu
Kontrast w kanadyjskich danych handlowych jest wyraźny: podczas gdy eksport surowców wykazuje niezwykłą siłę przy wysokich cenach, eksport pozasurowcowy pozostaje ospały od zmian w Białym Domu. Sektory najbardziej zależne od popytu w USA – te, w których ponad 35% sprzedaży trafia do Stanów Zjednoczonych – odnotowały spadek zatrudnienia o prawie 2,0% od czasu eskalacji napięć handlowych w lutym ubiegłego roku. Nie dziwi, że przemysł przetwórczy doświadczył najostrzejszego spadku zatrudnienia spośród wszystkich sektorów od początku zakłóceń związanych z cłami.
Najgorszy początek roku od 2009 roku
Szkody sięgają znacznie dalej niż przemysł przetwórczy. Sektor ten odpowiada tylko za jedną trzecią z 112 000 miejsc pracy utraconych w pierwszych czterech miesiącach 2026 roku – co czyni to najgorszym początkiem roku na kanadyjskim rynku pracy od 2009 roku, z wyłączeniem okresu pandemii. Struktura sektorowa wysyła równie niepokojący sygnał: tylko 38% sektorów odnotowało w tym okresie wzrost zatrudnienia, co jest najniższym wskaźnikiem rozproszenia od 2009 roku.
Quebec ponosi największy ciężar
Spadek jest szczególnie wyraźny w Quebecu, głównym motorze krajowej słabości, gdzie zatrudnienie skurczyło się o 87 000 od początku roku – to rekord poza okresem pandemii. Biorąc pod uwagę, że prowincja mierzy się z najwyższymi stawkami amerykańskich ceł w kraju, słabsze wyniki były spodziewane, ale ich skala pozostaje godna uwagi: tylko 5 z 16 branż odnotowało w tym okresie wzrost. Dane Statistics Canada pokazują, że 2,5 mln miejsc pracy w całym kraju zależy bezpośrednio lub pośrednio od eksportu do Stanów Zjednoczonych, co stanowi około 12% całkowitego zatrudnienia, z czego ponad połowa znajduje się całkowicie poza przemysłem przetwórczym.
Gospodarstwa domowe uciskane przez ceny ropy ograniczają wydatki uznaniowe
Kanadyjskie gospodarstwa domowe mierzą się obecnie z gwałtownie rosnącymi cenami surowców związanymi z konfliktem na Bliskim Wschodzie, a zakłócenia w Cieśninie Ormuz powodują gwałtowny wzrost cen ropy, którego konsumenci trudno unikają. Są powody, by sądzić, że gospodarstwa domowe dostosowują swoje wybory konsumpcyjne, aby zrekompensować tę utratę siły nabywczej – hipotezę tę potwierdzają dane o sprzedaży detalicznej, w których realny wzrost sprzedaży detalicznej stał się ujemny w marcu i kwietniu po mocnym początku roku, a najmocniej ucierpiały wydatki uznaniowe, zwłaszcza w kategoriach związanych z mieszkalnictwem.
Uderzająca luka inflacyjna ze Stanami Zjednoczonymi
Mimo szoku energetycznego bazowe presje inflacyjne pozostają w Kanadzie wyjątkowo ograniczone, w wyraźnym kontraście do Stanów Zjednoczonych. Na południe od granicy inflacja osiągnęła w kwietniu 7,3% w ujęciu rocznym z trzech miesięcy – prawie dwukrotnie więcej niż 3,9% odnotowane w Kanadzie. Luka powiększa się jeszcze bardziej po wyłączeniu żywności i energii: inflacja bazowa wynosi 3,2% w USA wobec skromnych 0,3% w Kanadzie, a ta rozbieżność, jak twierdzi Bank Narodowy, stanowi mocny argument za tym, by Bank Kanady utrzymał w tym roku status quo w sprawie stóp, zamiast podążać za Rezerwą Federalną w stronę zaostrzenia.
Odnowienie CUSMA: kluczowy czynnik rozstrzygający w 2026 roku
Scenariusz bazowy Banku Narodowego zakłada wzrost PKB Kanady o 1,0% w 2026 roku, co zależy od odnowienia CUSMA – które, choć pozostaje ich zdaniem najbardziej prawdopodobnym wynikiem, jest także największym pojedynczym ryzykiem dla prognozy. Bank zauważa, że amerykańskie gospodarstwa domowe są wyraźnie sfrustrowane erozją własnej siły nabywczej, a dane o nastrojach konsumenckich Uniwersytetu Michigan pokazują najgorszą ocenę bieżących warunków gospodarczych od początku pomiarów – co przekłada się na wysokie niezadowolenie z prezydenta USA, szczególnie w kwestii inflacji i ceł. W obliczu zbliżających się wyborów śródokresowych Bank Narodowy argumentuje, że administracja USA raczej nie nałoży dodatkowych ceł na swoich dwóch największych partnerów handlowych – polityczna kalkulacja, która może ostatecznie zrobić więcej dla stabilizacji perspektyw Kanady niż jakakolwiek krajowa dźwignia polityczna.
Źródło: reformbusiness.com