Nordea, wrześniowe perspektywy: Norwegia czeka na podwyżkę stóp, gdy inflacja bazowa znów przyspiesza w kierunku 3%
Wrześniowy Nordic Outlook Nordei przynosi najbardziej trzeźwą ocenę Norwegii: inflacja bazowa znów przyspiesza w kierunku 3%, jesienią oczekiwana jest kolejna podwyżka stóp, a obniżek nie będzie do 2028 roku. Gospodarka lądowa się ochładza.
Według Economic Outlook: Resilience in Motion Nordei (2 września 2026) Norwegia mierzy się z trudniejszym otoczeniem polityki pieniężnej niż jakakolwiek inna gospodarka nordycka, a inflacja bazowa prawdopodobnie znów przyspieszy i utrzyma się wokół 3% do końca roku, co wskazuje, że Norges Bank nie osiągnął jeszcze swojego celu inflacyjnego. Nordea spodziewa się jeszcze jednej podwyżki stóp jesienią 2026 roku – prognozy, którą późniejsza decyzja Norges Banku z 23 września potwierdziła – i przewiduje, że obniżki stóp nie nastąpią do 2028 roku, znacznie później, niż zakładały wcześniejsze prognozy.
Norweską trajektorię inflacji kształtuje specyficzne połączenie czynników oddziałujących na gospodarkę w 2026 roku. Wyższe ceny energii wynikające z konfliktu na Bliskim Wschodzie podbijają inflację nagłówkową przez bezpośredni wpływ kosztów paliw i ogrzewania. Silny wzrost płac – wiosenne porozumienia przyniosły podwyżki o 4-5% – podtrzymuje bazową inflację w usługach, która okazuje się uporczywa. A finansowany z ropy Rządowy Fundusz Emerytalny nadal zapewnia przestrzeń fiskalną, która zapobiega gwałtownemu spadkowi popytu, który w przeciwnym razie naturalnie tłumiłby inflację w otoczeniu wysokich stóp.
Nordea ocenia skutki dla aktywności gospodarczej norweskiej gospodarki lądowej jako niepokojące. Nieco wyższe stopy i spadające inwestycje w sektorze naftowym będą ciążyć na wzroście i nieznacznie podniosą bezrobocie – prognoza zgodna z wrześniową projekcją samego Norges Banku, że bezrobocie wzrośnie do poziomu nieco powyżej poziomów sprzed pandemii. Sektor budowlany, już osłabiony przez przedłużający się okres podwyższonych stóp hipotecznych, będzie pod dodatkową presją. Handel detaliczny i usługi konsumenckie działają w otoczeniu, w którym dyskrecjonalne wydatki gospodarstw domowych są ściskane zarówno przez podwyższone rachunki za energię, jak i rosnące raty kredytów hipotecznych.
Podział norweskiej gospodarki na wyniki sektora energii morskiej i warunki gospodarki lądowej pozostanie cechą charakterystyczną do końca 2026 roku i w 2027 roku. Sektor naftowy nadal działa rentownie przy podwyższonych cenach ropy, a przychody norweskiego rządu z tego sektora pozostają silne. Ale ta siła offshore nie przekłada się na wydatki konsumentów w gospodarce lądowej ani na budownictwo mieszkaniowe tak, jak robiły to wcześniejsze skoki cen ropy, ponieważ obecny wzrost cen jest napędzany konfliktem, który jednocześnie wywołuje inflację – uniemożliwiając luzowanie polityki pieniężnej, które pozwoliłoby gospodarstwom domowym i firmom lądowym skorzystać z szerszego bogactwa naftowego.
Dla międzynarodowych firm z norweskimi klientami przemysłowymi, budowlanymi lub obsługującymi konsumentów wrześniowa ocena Nordei wymaga istotnej rekalibracji perspektyw. Oczekiwana ulga w stopach w II półroczu 2026, którą wielu wbudowało w plany dla rynku norweskiego, się nie zmaterializuje. Norweskie firmy działają w otoczeniu wyższych stóp przez dłuższy czas co najmniej do 2027 roku, co ma istotne konsekwencje dla budżetów inwestycyjnych, planów zatrudnienia i decyzji zakupowych w całej gospodarce lądowej.