Kanada właśnie otrzymała najgorszą prognozę wzrostu od czasów pandemii – z wyłączeniem pandemii

Według artykułu „Economists Cut Canada 2026 Growth Forecast After Early-Year Contraction”, opublikowanego przez Bloomberg 26 czerwca 2026 roku, nieoczekiwane załamanie…

Kanada właśnie otrzymała najgorszą prognozę wzrostu od czasów pandemii — z wyłączeniem pandemii

Kanada właśnie otrzymała najgorszą prognozę wzrostu od czasów pandemii – z wyłączeniem pandemii

Ankieta Bloomberga wśród ekonomistów pokazuje, że nieoczekiwane załamanie wymusiło wyraźną korektę w dół oczekiwań na 2026 rok

Sales Magazine powered by ReformBusiness, Twój zewnętrzny partner sprzedażowy

Kanada właśnie otrzymała najgorszą prognozę wzrostu od czasów pandemii – z wyłączeniem pandemii

Ankieta Bloomberga wśród ekonomistów pokazuje, że nieoczekiwane załamanie wymusiło wyraźną korektę w dół oczekiwań na 2026 rok

Sales Magazine powered by ReformBusiness, Twój zewnętrzny partner sprzedażowy

OPUBLIKOWANO 28 lipca 2026

Według artykułu „Economists Cut Canada 2026 Growth Forecast After Early-Year Contraction”, opublikowanego przez Bloomberg 26 czerwca 2026 roku, nieoczekiwane załamanie gospodarcze na początku roku skłoniło prognostów do drastycznego obniżenia oczekiwań co do wzrostu gospodarczego Kanady w 2026 roku – gospodarka ma obecnie urosnąć w tym roku zaledwie o 0,7 proc. po skurczeniu się w pierwszym kwartale, co oznacza najsłabsze tempo rocznego wzrostu od 2015 roku, nie licząc okresu pandemii. Ta prognoza oparta na ankiecie, uwzględniająca opinie licznych niezależnych ekonomistów z największych kanadyjskich instytucji finansowych, ma szczególną wagę właśnie dlatego, że odzwierciedla konsensus, a nie projekcję pojedynczego ośrodka prognostycznego, co sprawia, że skala korekty w dół jest tym bardziej godna uwagi.

Pierwszy kwartał był punktem zapalnym

Korekty prognoz były spowodowane konkretnie spadkiem aktywności w pierwszym kwartale – wynikiem, który, jak wynika z relacji Bloomberga, zaskoczył wielu ekonomistów i zmusił ich do szerszej rewizji przebiegu całego roku, zamiast potraktować go jako odosobniony, jednorazowy słaby kwartał. Stopień, w jakim ten spadek faktycznie zaskoczył prognostów, sam w sobie zasługuje na uwagę, ponieważ większość istotnych spowolnień gospodarczych jest zazwyczaj przynajmniej częściowo przewidywana dzięki starannej analizie wskaźników wyprzedzających w poprzedzających miesiącach – pozorna niespodziewność tego konkretnego spadku sugeruje albo wyjątkowo gwałtowną zmianę warunków podstawowych, albo rzeczywiste ograniczenia wskaźników wyprzedzających, na których opierali się ekonomiści.

Reakcja Banku Kanady: poczekajmy, zobaczymy

Na posiedzeniu 10 czerwca Bank Kanady utrzymał docelową stopę overnight na poziomie 2,25 proc., po obniżkach o 100 punktów bazowych w poprzednim roku, jak podaje odrębny raport FocusEconomics – pauza ta odzwierciedlała chęć banku centralnego, by ocenić skutki wcześniejszych obniżek stóp, zanim wprowadzi dalsze zmiany. Pełny punkt procentowy skumulowanych obniżek w ciągu minionego roku oznacza znaczący cykl luzowania polityki pieniężnej, a decyzja banku centralnego o wstrzymaniu się i ocenie skutków tego już i tak znacznego luzowania, zamiast natychmiastowego dalszego cięcia w reakcji na słabe dane o wzroście, odzwierciedla standardową praktykę bankową polegającą na pozostawieniu wystarczającej ilości czasu, aby wcześniejsze zmiany polityki w pełni przeniosły się na gospodarkę, zanim doda się kolejny bodziec.

Niepewność handlowa pogłębia krajową słabość

Podwyższona niepewność międzynarodowa związana z konfliktem na Bliskim Wschodzie i przyszłą polityką celną USA dała Bankowi Kanady dodatkowy powód, by pozostać w wyczekiwaniu, jak wynika z analizy FocusEconomics – nakładając ryzyko geopolityczne na czysto krajowe obawy o wzrost, które już ciążyły na perspektywach. Głęboka integracja gospodarcza Kanady ze Stanami Zjednoczonymi, jej największym partnerem handlowym z dużą przewagą, oznacza, że każda zmiana amerykańskiej polityki celnej niesie nieproporcjonalnie duże konsekwencje dla kanadyjskiej gospodarki w porównaniu z większością innych rozwiniętych gospodarek, które mierzą się z podobną niepewnością polityki handlowej.

Inflacja mieści się w celu, co daje bankowi pole manewru

Inflacja mieszcząca się w przedziale docelowym Banku Kanady, wynoszącym od 1,0 do 3,0 proc., dała bankowi centralnemu swobodę, by pozostawić stopy bez zmian, jak podaje raport – stosunkowo komfortowa sytuacja inflacyjna kontrastuje z obawami o wzrost, które dominują w szerszej debacie gospodarczej. Ta komfortowa pozycja inflacyjna daje Bankowi Kanady znacznie większą elastyczność polityki niż kilku jego zagranicznym odpowiednikom, które obecnie zmagają się jednocześnie z podwójnym wyzwaniem: podwyższoną inflacją i słabnącym wzrostem – to naprawdę korzystniejszy punkt wyjścia do reagowania na obecne obawy o wzrost.

Porównanie „najsłabszy od 2015 roku” z pominięciem pandemii

Konkretne sformułowanie „najsłabszy od 2015 roku, nie licząc pandemii” jest celowe: sygnalizuje, że nie jest to zwykły przejściowy spadek porównywalny z nadzwyczajnymi zakłóceniami z 2020 roku, lecz najsłabszy naprawdę porównywalny, niekryzysowy rok kanadyjskiego wzrostu od ponad dekady. To staranne ujęcie, wyraźnie odróżniające obecne spowolnienie od zakłóceń okresu pandemii, ma przekazać rzeczywistą powagę obecnej obniżki prognoz, bez prowokowania nieuzasadnionego porównania do naprawdę wyjątkowego historycznego wydarzenia kryzysowego.

Sales Magazine powered by ReformBusiness, Twój zewnętrzny partner sprzedażowy

Perspektywy: obniżka bez widocznego jeszcze dna

Obniżenie prognozy wzrostu Kanady na 2026 rok odzwierciedla splot czynników – prawdziwą niespodziankę w pierwszym kwartale, utrzymującą się niepewność związaną z Bliskim Wschodem i nierozstrzygnięte pytania dotyczące amerykańskiej polityki handlowej – a nie jedną dominującą przyczynę. Decyzja Banku Kanady o utrzymaniu stóp zamiast ich obniżenia sugeruje, że decydenci nie traktują (jeszcze) sytuacji jako stanu nadzwyczajnego. To, czy 0,7 proc. okaże się dnem, czy jedynie przystankiem w drodze do kolejnej korekty w dół, będzie zależało w dużej mierze od tego, jak wypadną dane za drugi kwartał, spodziewane w nadchodzących tygodniach, przy czym ekonomiści ankietowani na potrzeby artykułu Bloomberga byli wyraźnie podzieleni co do tego, który wariant uznają za bardziej prawdopodobny.

Źródło: reformbusiness.com

Do góry