Bez złota historia dywersyfikacji kanadyjskiego eksportu się nie spina

Rekord, który opowiada prawdziwą historię: 64,1 pr

Bez złota historia dywersyfikacji kanadyjskiego eksportu się nie spina

Bez złota historia dywersyfikacji kanadyjskiego eksportu się nie spina

Wiosenny kwartalny raport handlowy Global Affairs Canada za 2026 r. pokazuje, że historyczny zwrot od Stanów Zjednoczonych opiera się w dużej mierze na przepływach metali stanowiących bezpieczną przystań – a prawdziwa zmiana strukturalna jest wciąż niedokończona

Sales Magazine powered by ReformBusiness, Twój zewnętrzny partner sprzedażowy

Bez złota historia dywersyfikacji kanadyjskiego eksportu się nie spina

Wiosenny kwartalny raport handlowy Global Affairs Canada za 2026 r. pokazuje, że historyczny zwrot od Stanów Zjednoczonych opiera się w dużej mierze na przepływach metali stanowiących bezpieczną przystań – a prawdziwa zmiana strukturalna jest wciąż niedokończona

Sales Magazine powered by ReformBusiness, Twój zewnętrzny partner sprzedażowy

OPUBLIKOWANO 28 maja 2026

Rekord, który opowiada prawdziwą historię: 64,1 proc.

Zgodnie z raportem „Quarterly Economic and Trade Report: Spring 2026”, opublikowanym przez Biuro Głównego Ekonomisty Global Affairs Canada 8 kwietnia 2026 r., Stany Zjednoczone odpowiadały w czwartym kwartale 2025 r. za 64,1 proc. łącznego eksportu towarów i usług Kanady – to najniższy kwartalny udział odnotowany od początku serii danych. Od pierwszego kwartału 1997 r. do czwartego kwartału 2024 r. udział USA w kanadyjskim eksporcie nigdy nie spadł poniżej 64,5 proc. (krótko, w czasie pandemii w drugim kwartale 2020 r.). Odczyt z czwartego kwartału 2025 r. przebija dolną granicę całego pokolenia danych handlowych.

Trajektoria tego udziału opowiada historię zakłóceń handlowych 2025 r. z niezwykłą wyrazistością. W pierwszym kwartale 2025 r. udział USA wciąż wynosił 71,5 proc. – zasadniczo normalnie. W drugim, gdy weszły cła, a eksport gwałtownie spadł, zmalał do 65,5 proc. W trzecim częściowe odbicie przywróciło go do 67,4 proc. W czwartym znów spadł do 64,1 proc. Kierunek jest jednoznaczny. Czy oznacza trwałą zmianę strukturalną, czy tymczasowy objazd wywołany zakłóceniami – to centralne pytanie, do którego raport podchodzi z analityczną szczerością.

Problem złota: 44 proc. dywersyfikacji to nie dywersyfikacja

Najbardziej szczery fragment analityczny raportu dotyczy składu kanadyjskich wzrostów eksportu poza USA. W całym 2025 r. eksport na rynki poza USA wzrósł o 11,2 proc. Jednak prawie 44 proc. tych wzrostów pochodziło ze złota – z przepływów metali stanowiących bezpieczną przystań, napędzanych rekordowymi cenami złota i globalną awersją do ryzyka, a nie z tego, że kanadyjskie firmy znalazły nowych klientów handlowych na nowych rynkach.

Jeśli wyłączyć złoto, srebro i metale z grupy platyny, kanadyjski eksport towarowy do miejsc przeznaczenia poza USA wzrósł w 2025 r. zaledwie o 14,0 mld dolarów, podczas gdy dostawy do Stanów Zjednoczonych skurczyły się o 30,9 mld dolarów. Bez złota kanadyjski eksport spadłby ogółem o 2,1 proc. Arytmetyka dywersyfikacji rozpada się, gdy napędza ją towar, którego cenę wyznacza globalny strach, a nie kanadyjska konkurencyjność.

Badanie koniunktury przedsiębiorstw Banku Kanady (Business Outlook Survey) za czwarty kwartał 2025 r. potwierdza tę diagnozę: większość eksporterów borykających się ze słabszą sprzedażą w USA nie weszła na rynki poza USA. Ci, którzy byli już aktywni za granicą, zwiększyli koncentrację na tych rynkach – ale to intensyfikacja istniejących relacji, a nie tworzenie nowych rynków. Strukturalna praca nad prawdziwą dywersyfikacją handlu – znajdowanie nowych klientów, budowanie nowych łańcuchów dostaw, certyfikacja dla nowych środowisk regulacyjnych – dla większości kanadyjskich eksporterów ledwo się zaczęła.

Skok w Wielkiej Brytanii: 7,6 mld dolarów w jednym kwartale

Najbardziej dramatycznym pojedynczym przepływem handlowym w kanadyjskich danych za czwarty kwartał 2025 r. jest wzrost eksportu do Wielkiej Brytanii o 7,6 mld dolarów – kwartalny przyrost o 73,2 proc., który wyniósł Wielką Brytanię na drugie miejsce wśród kierunków kanadyjskiego eksportu w tym kwartale. Ta niezwykła wartość wyjaśnia się niemal w całości dostawami złota: Londyn jest głównym światowym centrum handlu złotem, a gdy kanadyjska produkcja złota jest przekierowywana od amerykańskich nabywców, trafia na londyński rynek kruszcu.

Ten sam wzorzec widać w danych rocznych: eksport towarów do Wielkiej Brytanii wzrósł w 2025 r. o 67,6 proc. rok do roku. Niemcy otrzymały znacznie więcej kanadyjskiego eksportu (+34,6% od początku roku), Francja (+14,0%) i Chiny (+14,0%). To realne wzrosty aktywności handlowej – ale, jak zauważa raport, koncentracja na złocie oznacza, że odzwierciedlają one przepływy finansowe i dynamikę cen surowców w takim samym stopniu, jak pogłębianie się przemysłowych relacji handlowych.

Dane dotyczące Szwajcarii opowiadają tę samą historię na odwrót: po trzech kolejnych kwartałach bardzo silnego wzrostu napędzanego szwajcarskim importem złota z Kanady import Szwajcarii spadł w czwartym kwartale o 28,9 proc., gdy przepływy się znormalizowały. Zmienność danych handlowych napędzanych złotem utrudnia odczytanie podstawowego obrazu handlowego i tworzy fałszywe wrażenie impetu dywersyfikacji, który może częściowo się odwrócić, gdy zmieni się dynamika rynku złota.

Kanada drugim największym źródłem importu USA

Jedno z bardziej zaskakujących ustaleń raportu wiosennego dotyczy pozycji Kanady w rankingach importu USA. Mimo 7-procentowego spadku kanadyjskiego eksportu do Stanów Zjednoczonych w 2025 r. Kanada awansowała w rankingach i została drugim co do wielkości źródłem importu towarów do Stanów Zjednoczonych – za Meksykiem, ale przed Chinami, które zajmowały drugie miejsce od 2015 r.

Dramatyczny spadek importu towarów z Chin do USA o 29,7 proc. – napędzany eskalacją ceł na mocy Section 301 i dywersyfikacją łańcuchów dostaw przez amerykańskich importerów – otworzył lukę w rankingu, w którą weszła Kanada, nawet gdy sam kanadyjski eksport spadał. Tajwan (+73,3%), Szwajcaria (+67,4%), Tajlandia (+44,2%) i Wietnam (+42,0%) odnotowały gwałtowny wzrost swoich udziałów w imporcie USA, gdy amerykańscy nabywcy odeszli od chińskich dostawców. Kanada skorzystała ze swojej pozycji partnera w CUSMA/USMCA w kategoriach nieobjętych cłami na mocy Section 232.

Ta poprawa pozycji w rankingu jest realna, ale jej interpretacja wymaga ostrożności. Kanada jest druga, ponieważ Chiny spadły bardziej niż Kanada, a nie dlatego, że kanadyjski eksport do USA się odbudował. Podstawowy przepływ – 132,2 mld dolarów eksportu towarów do USA w samym czwartym kwartale – pozostaje ogromny, a relacja jest głęboko zintegrowana. Ale zmiana w rankingu pokazuje, jak dramatycznie zrestrukturyzowano krajobraz importu USA w ciągu dwóch lat agresywnej polityki celnej.

BIZ: rekordowy rok napędzany amerykańskimi fuzjami

Kanada przyciągnęła w 2025 r. 93,6 mld dolarów bezpośrednich inwestycji zagranicznych – najwięcej w tej dekadzie drugi rok z rzędu, znacznie powyżej 10-letniej średniej wynoszącej 57,7 mld dolarów. Około 56 proc. (52,7 mld dolarów) pochodziło ze Stanów Zjednoczonych, głównie za sprawą fuzji i przejęć w czwartym kwartale (17,5 mld dolarów). Bezpośrednie inwestycje zagraniczne spoza USA wyniosły w ciągu roku łącznie 40,9 mld dolarów, powyżej 10-letniej średniej rocznej wynoszącej 28,6 mld dolarów.

Ten rekord BIZ jest godny uwagi właśnie dlatego, że wystąpił w roku znacznych napięć handlowych między Kanadą a USA. Sugeruje, że inwestorzy amerykańscy i międzynarodowi nadal postrzegają Kanadę jako atrakcyjne miejsce długoterminowego zaangażowania kapitałowego – co jest zgodne z falą transakcji korporacyjnych udokumentowanych w kwietniowym przeglądzie wiadomości gospodarczych, w tym przejęciem ARC Resources przez Shell za 22 mld dolarów i przejęciem First Capital REIT przez KingSett za 9,4 mld dolarów.

Kontrast z wychodzącymi kanadyjskimi inwestycjami bezpośrednimi jest uderzający. Kanadyjskie inwestycje bezpośrednie za granicą wyniosły w 2025 r. łącznie 76,2 mld dolarów – znacznie poniżej 10-letniej średniej wynoszącej 101,4 mld dolarów. Przepływy do Stanów Zjednoczonych wyniosły zaledwie 27,6 mld dolarów, najmniej od 2013 r. i mniej niż połowę średniej z 10 lat. Kanadyjskie firmy nie inwestują w Ameryce w tempie historycznym, a w pierwszym kwartale 2025 r. odnotowano 20,0 mld dolarów dezinwestycji z należących do Kanadyjczyków amerykańskich operacji – znaczące wycofanie kanadyjskiego kapitału z rynku USA w obliczu konfliktu handlowego.

Prognoza na 2026 r.: 1,1 proc., ograniczona na wielu frontach

Raport Banku Kanady o polityce pieniężnej ze stycznia 2026 r. prognozował wzrost kanadyjskiego PKB w 2026 r. na poziomie 1,1 proc. – jeśli się zmaterializuje, będzie to najwolniejsze tempo od pandemicznego 2020 r. Raport Global Affairs Canada z precyzją syntetyzuje siły stojące za tą prognozą.

Eksport netto wniesie w 2026 r. ujemny wkład do wzrostu PKB (-0,1 punktu procentowego), ponieważ eksport mierzy się z przeciwnościami wynikającymi z utrzymującej się niepewności co do ceł USA, a Kanada nie ukończyła jeszcze strukturalnej dywersyfikacji niezbędnej do zastąpienia utraconego popytu USA równoważnymi wolumenami gdzie indziej. Oczekuje się spowolnienia gromadzenia zapasów po fali zapasowania z początku 2025 r., co stworzy hamulec dla produkcji. Inwestycje w środki trwałe przedsiębiorstw pozostają słabe, ponieważ firmy odkładają zobowiązania kapitałowe do czasu wyjaśnienia polityki handlowej.

Pozytywne wkłady pochodzą z konsumpcji (0,7 punktu procentowego) i wydatków rządowych (w przybliżeniu równych konsumpcji), przy czym głównym kanałem rządowym są inwestycje w infrastrukturę. Programy federalne, w tym Trade Diversification Corridors Fund i Strategic Response Fund, mają zapewnić pewne wsparcie inwestycji przedsiębiorstw – ale ich skala w stosunku do ogólnej luki inwestycyjnej jest skromna.

Prognoza MFW ze stycznia 2026 r. zakłada globalny wzrost PKB na poziomie 3,3 proc. w 2026 r., wspierany przez inwestycje w AI oraz trwałe wsparcie fiskalne i monetarne. Kanadyjskie 1,1 proc. jest znacznie poniżej tej średniej globalnej i poniżej każdej porównywalnej gospodarki rozwiniętej w tabeli MFW. Dla USA prognozuje się 2,4 proc., dla UE 1,5 proc., dla Wielkiej Brytanii 1,3 proc. Gorsze wyniki Kanady w porównaniu z rówieśnikami odzwierciedlają bezpośredni i pośredni koszt jej ekspozycji handlowej na administrację USA prowadzącą agresywną politykę celną wobec swojego największego partnera handlowego.

Sales Magazine powered by ReformBusiness, Twój zewnętrzny partner sprzedażowy

Czego wymagałaby prawdziwa dywersyfikacja

Raport wiosenny 2026 r. nie przepisuje polityki, ale jego dane w sposób dorozumiany określają, czego wymagałaby prawdziwa dywersyfikacja handlu – i jak daleko Kanada jest obecnie od jej osiągnięcia.

Prawdziwa dywersyfikacja oznacza, że kanadyjscy producenci znajdują klientów w Europie, Azji i Ameryce Łacińskiej dla produktów, które obecnie sprzedają głównie do Stanów Zjednoczonych. Oznacza producentów stali i aluminium certyfikujących się według nowych norm, firmy logistyczne budujące nowe trasy, firmy usług profesjonalnych nawiązujące nowe relacje z klientami oraz eksporterów produktów rolnych poruszających się w nowych reżimach regulacyjnych. Ustalenie z badania Banku Kanady – że większość eksporterów dotkniętych cłami nie weszła na nowe rynki – wskazuje dokładnie lukę między stanem obecnym a wymaganym punktem docelowym.

Napędzane złotem liczby handlowe z 2025 r. zapewniły przydatny bufor finansowy. Przychody z eksportu poza USA w dużej mierze zrównoważyły utracone przychody z USA w ujęciu zagregowanym, dlatego pozycja handlowa Kanady nie pogorszyła się tak katastrofalnie, jak sugerowały wczesne obawy. Ale ceny złota i przepływy złota nie leżą w gestii Kanady i nie stanowią trwałej, opartej na relacjach dywersyfikacji handlu, która rzeczywiście zmniejszyłaby strukturalną zależność Kanady od rynku USA.

Udział USA w kanadyjskim eksporcie był powyżej 64 proc. w każdym kwartale, odkąd istnieją zapisy. Czwarty kwartał 2025 r. przebił tę dolną granicę po raz pierwszy. To, czy ten wyłom jest początkiem trwałej zmiany strukturalnej, czy tymczasową, nadmuchaną złotem anomalią, rozstrzygną nie ceny surowców, lecz decyzje handlowe tysięcy kanadyjskich eksporterów, którzy – według najnowszych danych z badania – w większości nie dokonali jeszcze strukturalnego skoku.

BIZ: rekordowy rok napędzany amerykańskimi fuzjami

Kanada przyciągnęła w 2025 r. 93,6 mld dolarów bezpośrednich inwestycji zagranicznych – najwięcej w tej dekadzie drugi rok z rzędu, znacznie powyżej 10-letniej średniej wynoszącej 57,7 mld dolarów. Około 56 proc. (52,7 mld dolarów) pochodziło ze Stanów Zjednoczonych, głównie za sprawą fuzji i przejęć w czwartym kwartale (17,5 mld dolarów). Bezpośrednie inwestycje zagraniczne spoza USA wyniosły w ciągu roku łącznie 40,9 mld dolarów, powyżej 10-letniej średniej rocznej wynoszącej 28,6 mld dolarów.

Ten rekord BIZ jest godny uwagi właśnie dlatego, że wystąpił w roku znacznych napięć handlowych między Kanadą a USA. Sugeruje, że inwestorzy amerykańscy i międzynarodowi nadal postrzegają Kanadę jako atrakcyjne miejsce długoterminowego zaangażowania kapitałowego – co jest zgodne z falą transakcji korporacyjnych udokumentowanych w kwietniowym przeglądzie wiadomości gospodarczych, w tym przejęciem ARC Resources przez Shell za 22 mld dolarów i przejęciem First Capital REIT przez KingSett za 9,4 mld dolarów.

Kontrast z wychodzącymi kanadyjskimi inwestycjami bezpośrednimi jest uderzający. Kanadyjskie inwestycje bezpośrednie za granicą wyniosły w 2025 r. łącznie 76,2 mld dolarów – znacznie poniżej 10-letniej średniej wynoszącej 101,4 mld dolarów. Przepływy do Stanów Zjednoczonych wyniosły zaledwie 27,6 mld dolarów, najmniej od 2013 r. i mniej niż połowę średniej z 10 lat. Kanadyjskie firmy nie inwestują w Ameryce w tempie historycznym, a w pierwszym kwartale 2025 r. odnotowano 20,0 mld dolarów dezinwestycji z należących do Kanadyjczyków amerykańskich operacji – znaczące wycofanie kanadyjskiego kapitału z rynku USA w obliczu konfliktu handlowego.

Prognoza na 2026 r.: 1,1 proc., ograniczona na wielu frontach

Raport Banku Kanady o polityce pieniężnej ze stycznia 2026 r. prognozował wzrost kanadyjskiego PKB w 2026 r. na poziomie 1,1 proc. – jeśli się zmaterializuje, będzie to najwolniejsze tempo od pandemicznego 2020 r. Raport Global Affairs Canada z precyzją syntetyzuje siły stojące za tą prognozą.

Eksport netto wniesie w 2026 r. ujemny wkład do wzrostu PKB (-0,1 punktu procentowego), ponieważ eksport mierzy się z przeciwnościami wynikającymi z utrzymującej się niepewności co do ceł USA, a Kanada nie ukończyła jeszcze strukturalnej dywersyfikacji niezbędnej do zastąpienia utraconego popytu USA równoważnymi wolumenami gdzie indziej. Oczekuje się spowolnienia gromadzenia zapasów po fali zapasowania z początku 2025 r., co stworzy hamulec dla produkcji. Inwestycje w środki trwałe przedsiębiorstw pozostają słabe, ponieważ firmy odkładają zobowiązania kapitałowe do czasu wyjaśnienia polityki handlowej.

Pozytywne wkłady pochodzą z konsumpcji (0,7 punktu procentowego) i wydatków rządowych (w przybliżeniu równych konsumpcji), przy czym głównym kanałem rządowym są inwestycje w infrastrukturę. Programy federalne, w tym Trade Diversification Corridors Fund i Strategic Response Fund, mają zapewnić pewne wsparcie inwestycji przedsiębiorstw – ale ich skala w stosunku do ogólnej luki inwestycyjnej jest skromna.

Prognoza MFW ze stycznia 2026 r. zakłada globalny wzrost PKB na poziomie 3,3 proc. w 2026 r., wspierany przez inwestycje w AI oraz trwałe wsparcie fiskalne i monetarne. Kanadyjskie 1,1 proc. jest znacznie poniżej tej średniej globalnej i poniżej każdej porównywalnej gospodarki rozwiniętej w tabeli MFW. Dla USA prognozuje się 2,4 proc., dla UE 1,5 proc., dla Wielkiej Brytanii 1,3 proc. Gorsze wyniki Kanady w porównaniu z rówieśnikami odzwierciedlają bezpośredni i pośredni koszt jej ekspozycji handlowej na administrację USA prowadzącą agresywną politykę celną wobec swojego największego partnera handlowego.

Sales Magazine powered by ReformBusiness, Twój zewnętrzny partner sprzedażowy

Czego wymagałaby prawdziwa dywersyfikacja

Raport wiosenny 2026 r. nie przepisuje polityki, ale jego dane w sposób dorozumiany określają, czego wymagałaby prawdziwa dywersyfikacja handlu – i jak daleko Kanada jest obecnie od jej osiągnięcia.

Prawdziwa dywersyfikacja oznacza, że kanadyjscy producenci znajdują klientów w Europie, Azji i Ameryce Łacińskiej dla produktów, które obecnie sprzedają głównie do Stanów Zjednoczonych. Oznacza producentów stali i aluminium certyfikujących się według nowych norm, firmy logistyczne budujące nowe trasy, firmy usług profesjonalnych nawiązujące nowe relacje z klientami oraz eksporterów produktów rolnych poruszających się w nowych reżimach regulacyjnych. Ustalenie z badania Banku Kanady – że większość eksporterów dotkniętych cłami nie weszła na nowe rynki – wskazuje dokładnie lukę między stanem obecnym a wymaganym punktem docelowym.

Napędzane złotem liczby handlowe z 2025 r. zapewniły przydatny bufor finansowy. Przychody z eksportu poza USA w dużej mierze zrównoważyły utracone przychody z USA w ujęciu zagregowanym, dlatego pozycja handlowa Kanady nie pogorszyła się tak katastrofalnie, jak sugerowały wczesne obawy. Ale ceny złota i przepływy złota nie leżą w gestii Kanady i nie stanowią trwałej, opartej na relacjach dywersyfikacji handlu, która rzeczywiście zmniejszyłaby strukturalną zależność Kanady od rynku USA.

Udział USA w kanadyjskim eksporcie był powyżej 64 proc. w każdym kwartale, odkąd istnieją zapisy. Czwarty kwartał 2025 r. przebił tę dolną granicę po raz pierwszy. To, czy ten wyłom jest początkiem trwałej zmiany strukturalnej, czy tymczasową, nadmuchaną złotem anomalią, rozstrzygną nie ceny surowców, lecz decyzje handlowe tysięcy kanadyjskich eksporterów, którzy – według najnowszych danych z badania – w większości nie dokonali jeszcze strukturalnego skoku.

Źródło: reformbusiness.com

Do góry